|
 |
Machtig gevoel als tegenpartij den niet vind
Schinveld - Schinveld behoort naast Landgraaf en Valkenburg tot de weinige
Limburgse gemeenten waar aan het plaatsen van de mei-den op 30 april
een dennenstrijd vooraf gaat. Impressie van de 53-ste aflevering. In Schinveld slaat
ieder voorjaar de paranoia toe. En dat allemaal om een den. Ook nog
eens een kaal exemplaar. De den vormt de inzet van de jaarlijkse
dennenstrijd tussen De Schinveldse jonkheid en de getrouwden. Normaal
gesproken kunnen beide partijen gemakkelijk met elkaar door een deur,
maar in de maand april staan ze lijnrecht tegenover elkaar. Iedereen
houdt iedereen in de gaten. En dat al meer dan vijftig jaar.
De dennenstrijd ontstond ruim een halve eeuw geleden toen boswachters
een door de jonkheid gekapte den voor de gein verstopten. Het kappen
van een boom was immers bij de wet verboden. De rol van boswachters
wordt tegenwoordig gespeeld door de getrouwden.
De leden van de Schinveldse jonkheid hebben een zware nacht achter de
rug. Een frustrerende nacht ook, want de 'mei-den' die ze voorbij
zagen komen, bleek een nepexemplaar te zijn.
Ook deze vrijdag gaat het zoeken door. Alleen zijn de omstandigheden
verre van ideaal. Het regent pijpenstelen. En regen is funest. Niet
alleen zak je tot aan de enkels weg in de blubber; erger nog is dat
sporen die mogelijk naar de den kunnen leiden, één worden met de
moddermassa.
De jonkheid heeft nog welgeteld één dag om de echte den - die door
de getrouwden is verstopt - te vinden. Op 30 april, klokslag 12.00
uur, eindigt het zoeken naar de den.
Rond half april kapt de jonkheid in de Schinveldse bossen een den die
is bedoeld voor het traditionele meifeest aan de vooravond van 1 mei.
Het plaatsen van de mei-den staat symbool voor het begin van de nieuwe
zomer. Een mei-den kan wel 800 kilo wegen en is meestal tussen 15 en
20 meter lang. De dennenboom wordt door de jonkheid ergens binnen de
gemeentegrenzen van Schinveld verstopt. Aan de getrouwden de taak de
den op te sporen.
Bij de dennenstrijd moeten de deelnemers zich aan een aantal regels
houden. Zesendertig om precies te zijn. De eerste twee weken mag de
den alleen tussen acht uur 's avonds en twaalf uur 's nachts worden
vervoerd. Houd je de tegenpartij goed in gaten dan heb je kans de den
vrij snel te vinden.
De den kun je vergelijken met de vlag bij stratego. Wie de
kaalgeplukte boom in zijn bezit heeft en hem zo weet te verstoppen dat
de tegenpartij hem niet vindt, heeft het spelletje gewonnen. De
winnaar krijgt van de verliezer een vat bier. ,,Het is ons niet om het
bier te doen, het machtige gevoel wanneer blijkt dat de tegenpartij de
den niet heeft gevonden, is onbeschrijflijk'', weet Arcèn Bruls (26),
die dit jaar voor de achtste keer meedoet aan de dennenstrijd.
Wilde je je bij de jonkheid aansluiten, moest je vroeger ongehuwd en
vrijgezel zijn. Tegenwoordig mag je als lid best een vriend of
vriendin hebben.
Ieder jaar kiest de jonkheid een nieuwe nestor, deze keer de 22-jarige
Danny Höppener. Hij begeleidt tijdens de meifeesten onder meer de
nieuwe meikoningin. Höppener doet voor het eerst mee aan de
dennenstrijd. Hij wordt meteen in het diepe gegooid en mag een hele
nacht op dezelfde plek posten. ,,Dan duurt een nacht wel erg lang,
maar het is wel allemaal heel leuk.''
De beste plek om een den te verstoppen is volgens Arcèn Bruls in een
brandgang in het bos. ,,Is de brandgang overwoekerd met planten, dan
is het heel moeilijk de den te vinden.'' Ook het rechtop zetten van de
den blijkt een uitstekende camouflage.
Heel belangrijk bij de dennenstrijd zijn de posten, waar leden van
beide partijen op strategische punten de boel in de gaten houden.
Verdekt opgesteld en in de laatste dagen van de strijd onafgebroken.
Dus ook 's nachts. Moederziel alleen. Regen en wind trotserend. De den
kan worden verstopt in een gebied van ruim 650 hectare. Sinds
afgelopen woensdag mag de den 24 uur per dag worden verplaatst. Net
dat maakt het zoeken ernaar alleen maar moeilijker.
In de nacht van donderdag op vrijdag wordt bij de Jonkheid alarm
geslagen. De getrouwden zijn gesignaleerd met een den in hun bezit.
Achteraf commotie om niets, het blijkt om een nepper te gaan.
Een nepexemplaar herken onder meer je aan de stam die recht is
afgezaagd. Het is ondertussen vrijdagmiddag. Een groep van zo'n dertig
'jonkheden' kamt het Heringsbosje uit. Een spoor volgen is door de
vele regenval uitgesloten, vandaar dat er alleen goed wordt gekeken.
Na dagen van intensief zoeken, slaat bij sommigen de meligheid toe en
is van geconcentreerd speuren nauwelijks nog sprake. Wat wil je als
tussen de bomen een knalblauwe surfplank ziet liggen.
Vandaag staan de neuzen weer allemaal dezelfde kant op. Dat moet ook
wel, want wil je de den nog vinden, dan moet dat nu gebeuren. Een
groep van zeventig jonkheden kamt voor de allerlaatste keer een deel
van het gebeid uit. Tot 12 uur, want dan is de strijd gestreden en het
Meifeest beginnen.
Door Paul Logister

|
|